تفاوت بین سیر سیاه و سیر سفید عمدتاً در جنبه های زیر منعکس می شود:
رنگ سیر سیاه از طریق فرآیندهای خاصی مانند تخمیر طبیعی یا پخت در دمای بالا پردازش میشود و رنگ آن سیاه یا قهوهای-سیاه میشود. سیر سفید سیر معمولی است که فرآوری خاصی نشده است، بنابراین رنگ آن سفید است.
بو طعم سیر سیاه شیرین تر، ترش تر، معطر تر و تند تر است. زیرا سیر سیاه فرآیند تخمیر خاصی را پشت سر گذاشته است که باعث می شود پروتئین ها، قندها و غیره موجود در آن دچار واکنش های آنزیمی شده و طعم های جدیدی تولید کنند. سیر سفید طعمی تند دارد و طعم تند منحصر به فرد آن از ماده فعال بیولوژیکی آلیسین ناشی می شود.
مواد مغذی. سیر سیاه سرشار از پروتئین، اسیدهای آمینه، پلی ساکاریدها، قندهای محلول، قندهای با درجه بالا، اسیدهای آلی، ویتامینهای C، D، E و سلنیوم است. سیر سفید سرشار از سولفید، آلیسین و مواد دیگر است.
اثر سیر سیاه ظرفیت آنتی اکسیدانی قوی تری نسبت به سیر سفید دارد زیرا سیر سیاه تحت یک فرآیند تخمیر و "ساکاره سازی" منحصر به فرد قرار گرفته است تا مواد آنتی اکسیدانی بیشتری مانند S-آلیل-L-سیستئین به دست آورد که یک عامل کاهش دهنده پروتئین دناتوره کننده قوی است. علاوه بر این، سیر سیاه حاوی آنتی بیوتیک های طبیعی بیشتری است و اثرات ضد باکتریایی و ضد التهابی بهتری دارد. سیر سفید اثرات زیادی مانند کاهش چربی خون، کاهش فشار خون و پیشگیری از سرطان دارد.
چه سیر سفید و چه سیر سیاه، به غذاهای ما طعم می بخشند.










